MENUNGGU

hari itu awan sangat mendung seperti ada yang tersirat dalam gumpalan awan itu.
awak ..
saya tak nampak awak pada hari itu. lama saya menunggu di tangga lingkaran bintang. berharap dapat melihat awak lagi. saya tunggu awak sampai mentari cuba membakar saya. tapi awak tetap tak kelihatan.
hinggakan air mata awan menitis ke bumi, awak tetap tak muncul....
kemanakah awak pergi pada hari itu...

awak..
saya takut.
takut dipecah - pecahkan lagi.
saya makin tak nampak awak.. apatahkah lagi mendengar suara awak.
bila malam muncul , saya keseorangan...tiada cahaya yang menerangi bilik saya.
waktu itu saya tak nampak apa - apa pun. cuma mendengar bisikan kecil suara - suara yang sukar untuk saya memahaminya.

berhari - hari saya menunggu di tempat yang sama.
saya mengharapkan awak datang..
tetapi awak tetap tak datang jua.
adakah awak semakin lupakan saya.

kini , saya mengakui ..
awak telah melupai saya.
dulu sebelum saya ditimbus, saya nampak awak menangis teresak - esak.memanggil - manggil nama saya..
selepas saya dimasukkan di liang lahad awak terus tidak sedarkan diri, pengsan..
apabila saya selesai di kebumikan.. saya tidak bebas. saya tersangkut..
mujur ada awak .. yang datang setiap hari. menziarahi saya..
saya mendengar luahan hati awak.. tetapi awak tak dapat melihat awak menyentuh saya..
tapi itu dulu..
sekarang.. mana awak.
saya mengharap kedatangan awak. untuk membacakan surah - surah suci al - quran.
untuk melegakan saya...
awak..
saya kesakitan....#